Takk fyrir að leyfa mér að blogga herra útvarpsstjóri.

Mér þótti skrítið að lesa í Fréttablaðinu í gær að bloggið mitt sé "enn ein vísbending um að Kastljósfólk sé á sérstökum kjörum hjá útvarpsstjóra."  Þessi einkennilega niðurstaða er fengin með því að rýna í orð Páls Ásgeirs Ásgeirssonar sem í kveðjupistli á sínu bloggi segir að fyrir nokkrum árum hafi skipulega verið lagst gegn því að Rúvarar bloggi nema með takmörkunum.  Fréttablaðsblaðamaðurinn telur því að Kastljósfólk megi blogga í skjóli útvarpsstjóra, en aðrir hjá stofnuninni búi við skert bloggfrelsi.  Þetta er rangt.  Það eru engar reglur í gildi á Rúv sem banna starfsmönnum að blogga.  Enda blogga fjölmargir Rúvarar án þess að þurfa að biðja Pál Magnússon um sérstakt leyfi.  Fréttamennirnir G Pétur, Héðinn og Finnur blogga.  Útvarpsfréttamaðurinn Hallgrímur bloggar. Sunna á vefnum bloggar.  María Björk klippari bloggar.  Steindór fréttaklippari bloggar.  Lovísa í sportinu bloggar. Sigga skrifta bloggar. Ef bloggið mitt er vísbending um að Kastljósfólkið sé sérstaklega í náðinni hjá útvarpsstjóra, þá er þetta góða fólk væntanlega innundir hjá útvarpsstjóranum líka.  Listinn er ekki tæmandi.

 Ég man ekki eftir því að hafa heyrt að amast hafi verið við Rúvbloggi einsog Páll Ásgeir nefnir í sínum kveðjupistli.  Gaman væri ef einhver mér fróðari gusaði úr viskubrunni sínum um þetta mál í kommentakerfinu.  Það varð hinsvegar fréttamál úr því þegar starfsmaður fréttastofunnar hraunaði yfir Baugsfeðga á blogginu sínu fyrir einhverju síðan og var, að mig minnir, vikið tímabundið frá störfum.  Enda þurfa Rúvarar, jafnt sem aðrir, að gæta þess að skrifa ekki níð um fólk.

Það er svo efni í aðra færslu hversu áhrifamikið bloggið er í samfélagsumræðunni.  Þar sýnist mér sem bloggararnir sjálfir ofmeti sinn þátt talsvert.   En þetta er stórskemmtileg viðbót.

Verðlaunagripur ársins

Nú er ég hlynntur því að íþróttamaður ársins fái stóran verðlaunagrip enda er það einstakur heiður að hljóta þessa útnefningu. Svo sannarlega er ekki hægt að þræta fyrir að nýi verðlaunagripurinn er stór.  En mér er fyrirmunað að skilja hversvegna samtök íþróttafréttamanna láta Guðjón Val Sigurðsson rogast heim með stillans utan af nýbyggingu í stað þess að láta hann bara fá stóran venjulegan bikar.  Ég er algerleg sannfærður um að þessi límtrésgöndull fer ekki vel í hillu.   Og ég er gjörsamlega handviss um að Þóra myndi dömpa mér einsog skot ef ég kæmi heim með þessi ósköp.   

Bannað að gefa Bó / Völvuspá Zygmarr

Reiðin er ekki fyrr runninn af landsmönnum eftir dónalegu jólakveðjuna frá Dómínós þegar næsta hneykslunaralda kaffærir þjóðina.  Nú stefnir í óeirðir á götum Hafnarfjarðar eftir að stórfyrirtæki þar í bæ móðgaði bæjarbúa gróflega með því að gefa þeim geisladisk með Bjögga Halldórs.  Nú er rétt að taka fram ég bý ekki sjálfur yfir þeirri lífsreynslu að hafa fengið gefins disk með Bó, en miðað við viðbrögð margra Hafnfirðinga sem ég hef heyrt í, er tilfinningin svipuð og að opna póst með miltisbrandi.

Sjálfur gaf ég tveggja ára gamalli frænku minni geisladiskinn “Stóra stundin ykkar” í jólagjöf.  Mér fannst hún ekki móðguð þegar ég hitti hana í jólaboði í fyrradag en það er reyndar erfitt að lesa í pókerfeisið á litlum börnum.  Til allrar hamingju sendi ég engin jólakort í ár.

------

Mér sýnist að allir alvöru fjölmiðlar birti völvuspár um áramót.  Zygmarr mun á næstu dögum greina hárnákvæmlega fyrir um nokkra merkisatburði næsta árs.  Við skulum gefa völvunni orðið en til að ljá henni trúverðugleika er rétt að taka skýrt fram að hún spáir hvorki í bolla né kristalskúlur.  Framtíðina sér hún með því að rýna í þarmana á úldnum héra. Ég sé fyrir mér að strax á fyrstu vikum ársins verða miklar væringar innan ríkisútvarpsins.  Gríðarleg átök verða innan stofnunarinnar með þeim afleiðingum að starfsfriður verður lítill um nokkurt skeið.  Þótt þessar hörmungar nái til allra deilda ríkisútvarpsins er ljóst að lætin verða mest á innlendri dagskrárdeild sjónvarps.  Afleiðingin verður meðal annars sú að nokkrir starfsmenn segja upp.  Þetta fár má rekja til þess að þann 12 janúar hættir Þórhallur Gunnarsson að reykja.  Ró færist yfir störf ríkisútvarpsins þegar hann byrjar aftur síðar á árinu.

 

 

  

Dónaskilaboð og nýtt útlit

 

Svo virðist sem allur meginþorri almennings hafi fengið áfall á aðfangadag.  Ekki er talað um annaði í jólaboðum og á bloggsíðum en einhver símaskilaboð sem Dómínóspizza sendi viðskiptavinum sínum þegar jólin gengu í garð.  Bloggarar eru bláir af hneykslun og sumir eru beinlínis reiðir. Gott ef höfuðstöðvar Dómínós verða ekki grýttar eggjum fyrir nýár ef hysterían heldur áfram að gerjast og aukast.  Miðað við þessi ofsafengnu viðbrögð í samfélaginu hélt ég fyrst að forstjóri Dómínós hefði sent viðskiptavinum félagsins myndskilaboð af sama toga og kristnir menn í Byrginu eru sagðir senda út til sinna skjólstæðinga á góðri stund.  Ég sá fyrir mér myndskilaboð með stóðlífi starfsfólksins við pizzaofnana og allir löðrandi í hveiti, hvítlauksolíu og pepperóní.  En við nánari eftirgrennslan kom í ljós að glæpurinn var mun alvarlegri því svo virðist sem dónarnir í Dómínós hafi sent fólki fallega kveðju með ósk um góð jól.  Og til að bíta höfuðið af skömminni skilst mér að nýárskveðja hafi fylgt með.  Er ekkert heilagt lengur? 

 

Svona í alvöru talað.  Ef fólk getur ekki átt gleðileg jól vegna jólakveðju frá pizzastað þá vantar talsvert uppá jafnaðargeðið.

----

 

Við færsluna hér á undan gerði Guðrún María Óskarsdóttir athugasemd vegna hárkollunnar sem ég skarta jafnan á þessu bloggi en kolluna má sjá hér.   Hárkollan pirrar Guðrúnu og þar sem ég er vel upp alin drengur tek ég kolluna niður.  Ég vil ekki pirra lesendur mína með einhverri ljótri hárkollu.  Framvegis birtist ég fólki með allt annað og nýtískulegra lúkk á þessu bloggi einsog hér sést.

Sjálfstraust á undanhaldi

Ég hef verið að átta mig smám saman á að jólin eru tæki æðri máttarvalda til að berja úr mér sjálfstraustið.  Tökum dæmi.

 

Jólaskreytingar:  Hvernig á illa rangeygður og litblindur plebbi úr Garðabænum, sem ber hvorki skynbragð á form eða fegurð, að geta skreytt fallega? 

 

Jólaföndur:  Stundum er sagt um fólk sem ekki er handlagið að það sé með 10 þumalfingur.  Sú líking fangar engan veginn þá hörmung sem blasir við þegar ég sit sveittur við músastigagerð og aðventukransaframleiðslu.  Útkoman er líkari því að föndrað hafi verið með rasskinnunum.

 

Jólagjafir:  Svæsnustu hitabeltissóttir eru hátíð miðað við þá angist og kaldsvitastemningu sem grípur um sig þegar vaða skal í jólagjafakaup.  Ég er fullkomlega laus við útsjónarsemi í þessum efnum en ég er ekki frá því að nú verði breyting á.  Perluskreytta topplyklasettið sem Þóra fær klikkar varla. 

 

Jólabakstur:  Þessi keppnisgrein er reyndar á undanhaldi.  Þökk sé Hagkaup og Jóa Fel.

 

Jólabrandarar:  Þóra vildi endilega koma því á framfæri að þeir séu ekki mín sterkasta hlið.  Ég hef maldað í móinn, en bara á þeim forsendum að þetta er ekki árstíðarbundið vandamál.

 

En ég er fflottur á gamlárs.  Sú gleði gengur meira útá sprengingar og niðurrif og þar er ég á heimavelli.

Risatré og krónublaðamennska

Hún Þóra mín er ekki hávaxin. Hún er frekar smá og nett. Hún hringdi í mig til að tilkynna mér að hún hefði keypt “mjög stórt jólatré”. Hversu stór er hríslan spurði ég? Hún svaraði því til að tréð sé stærra en hún sjálf og kvaddi. Þessar upplýsingar segja mér fátt annað en að jólatré heimilisins í ár sé sennilega stærra en aðventukrans. En svona er lífið, hún er lítil og ég er ljótur. 

 

Hún er fróðleg umræðan um hvort eðlilegt sé að fréttir og fréttaskýringaþættir greiði fyrir viðtöl.  Það liggur fyrir að Kastljós og fréttastofa sjónvarps gera það ekki og ætla ekki að gera slíkt.  Ritstjóri Kompás hefur staðfest að viðmælendur hafi fengið greitt í mat og peningum en slíkt hafi ekki gerst oft.  Þórir Guðmundsson, varafréttastjóri Stöðvar tvö, skrifar um þetta á bloggi sínu.  Hann fullyrðir að algengt sé á ríkisfjölmiðlunum að greitt sé fyrir viðtöl og tekur með því undir orð Sigmundar Ernis.  En hvaða þættir eru þetta?  Er verið að tala um Hlaupanótuna?  Stundina okkar?  Fallegast á fóninn? Við þessu væri gott að fá svar.  Nú veit ég ekkert um hvort viðmælendur í þessum þáttum fái greitt enda skiptir það nákvæmlega engu máli.  Kastljós og Kompás, að ekki sé talað um fréttastofurnar, lúta allt öðrum lögmálum.  Væri það sanngjarnt af Þórhalli Gunnarssyni að verja vinnubrögð Kastljóssins í einhverju eldheitu fréttamáli með því að vísa í verklag í Idolinu eða Tekinn með Audda?  Auðvitað ekki.  Ef á að ræða þessi mikilvægu mál á faglegan hátt, þá má ekki blanda saman óskyldum hlutum.

 

Rétt er að árétta að þótt ég sé ekki hrifin af þeirri aðferð að greiða viðmælendum í fréttaþáttum, þá er auðveldlega hægt að færa góð rök fyrir slíkri blaðamennsku.  Þórir rekur það ágætlega í fyrrnefndum pistli og kallar þessa  blaðamennsku ávísanablaðamennsku.  Mér finnst orðið krónublaðamennska nútímalegra, enda notaði ég síðast ávísun þegar ég borgaði mig inná Meatloaf tónleikana í reiðhöllinni.

Fréttastjóri fer með rangt mál

Ég sé að Sigmundur Ernir heldur því í viðtali við Ísland í bítið í morgun að það séu alþekkt vinnubrögð að greiða fyrir viðtöl.  Þessi orð falla þar sem hann er að verja þá stefnu Kompáss að greiða stundum viðmælendum sínum eða fyrir upplýsingar einsog dæmi eru um.  Hann gengur meira að segja svo langt að segja “að ríkisútvarpið sjálft borgi borgi viðmælendum sínum fyrir viðtöl og framkomu í þáttum”. Þetta er alrangt hvað varðar fréttaþætti og fréttir sjónvarps.  Kastljós hefur aldrei greitt krónu fyrir viðtal.  Og ég veit ekki til þess að fréttastofan hafi heldur greitt fyrir viðtal.  Samt orðar Sigmundur þetta einsog þetta sé viðtekin venja hjá öðrum en segir jafnframt að almenna reglan hjá Stöð tvö sé sú að gera þetta ekki.  Það er ekki hægt annað en að gera alvarlegar athugasemdir við svona ummæli.  Ég hef unnið með Sigmundi og veit að hann er heiðarlegur maður.  Toppnáungi.   Þessvegna trúi ég ekki öðru en að hann leiðrétti þessa alvarlegu missögn sína frammi fyrir alþjóð. 

 

Persónulega er ég ekki hrifin af þeirri stefnu Kompáss að greiða fólki fyrir upplýsingar eða viðtöl einsog dæmi eru um.  Hvaða heilindi eru í frásögn manns sem talar ekki nema að hann fái greitt fyrir?  Er hægt að treysta því að slíkur aðili segi bara sannleikann?  Eða er gæti hann litið svo á að hann sé skuldbundinn fréttamanninum?  Ég vil ekki heldur fordæma þessi vinnubrögð Kompáss. En mér finnst algert grundvallaratriði hjá miðli sem beitir svona óhefðbundnum vinnubrögðum að taka það fram í viðkomandi umfjöllun svo áhorfandinn geti sjálfur metið hvort réttlætanlegt hafi verið að greiða fyrir upplýsingarnar.  Það er ekki bara ritstjórnar að meta slíkt, áhorfandinn á líka að búa yfir þeirri vitneskju þegar hann metur áreiðanleika slíkrar umfjöllunar.

 

Typpi

Það er nauðsynlegt að hafa heilbrigða samkeppni á milli sjónvarpsstöðva.  En ég vona að almenningur haldi ekki að þessi samkeppni sé að taka á sig einhverjar pervertískar myndir.  Til að girða fyrir allan misskilning vil ég bara koma því skýrt á framfæri að ástæðan fyrir því Kastljós sýndi blörrað typpi í þættinum í kvöld var ritstjórnarlegs eðlis.  Ekki var um að ræða meting við Kompás sem sýndi blörrað typpi í frægum þætti á sunnudaginn.  Bara svo það sé hreinu.

Guðmundur í Byrginu í Kastljósi í kvöld

Guðmundur Jónsson í Byrginu var í upptöku hjá okkur í Kastljósinu fyrr í dag.  Viðtal við hann verður sýnt í þættinum í kvöld, en Guðmundur mætti ekki í gær einsog hann hafði þó samþykkt.  Hann útskýrir fjarveru sína og fer yfir málið í heild sinni en hann er ekki hress með fjölmiðlaumfjöllun um sig síðusta daga.  Hann var afar afdráttarlaus í viðtalinu þegar hann svaraði fyrir kynlífsmálin og fjármál Byrgisins.  Hann rekur einnig sína hlið á umfjöllun um bílakaup og sumarhúsalóðir.  Þá nefnir hann á nafn heimildarmann sem fullyrðir að Kompás hafi borið fíkniefni á viðmælendur.  Þeirri staðreynd var vísað á bug í gær af Sigmundi Erni en Guðmundur stendur fast á sínu og Kastljós fjallar um bæði sjónarmiðin í kvöld.

Bannaður Kompás

Þáttur Kompás um Guðmund Jónsson í Byrginu hefur eðlilega vakið upp nokkuð mikla umræðu í samfélaginu.  Í þættinum var Guðmundur, sem er þjóðþekktur baráttumaður fyrir langt gengna alkóhólista, borin mjög þungum sökum.  Ég ber virðingu fyrir Kompási og þekki þáttinn ekki af öðru en vönduðum vinnubrögðum.   Ekki vil ég blanda mér í umræðuna um efnisatriði málsins en mér sýnist á bloggsíðum og kaffihúsatalinu að skoðanir séu afar skiptar um þáttinn einsog kannski við var að búast miðað við efnið.  En mér þótti skondið að fresta þættinum frammá kvöld vegna dónalegra atriða, þegar grófasta atriðið var sýnt í kvöldfréttunum.  Og enn skondnara þykir mér að eftir að þátturinn er sýndur seint að kvöldi í lokaðri dagskrá, stranglega bannaður börnum og unglingum vegna þess hve efnið er viðkvæmt, sé hann komin á netið daginn eftir.  Öllum aðgengilegur með engri fyrirhöfn.